Czy wyższe napięcie automatycznie oznacza większą kontrolę?

Wypróbuj te kroki w kolejności

1. Zapisz używaną rakietę, produkt i średnicę struny, napięcia odniesienia strun głównych i poprzecznych, datę naciągania, łączny czas gry oraz pomiary bazowe. Nie porównuj bezpośrednio zbyt długich piłek ze zużytego naciągu ze świeżo naciągniętym układem o wyższym napięciu.
2. Podziel problem z kontrolą na błędy zbyt długie, zbyt krótkie, w siatkę, w lewo lub w prawo oraz zależne od rodzaju uderzenia. Z góry wyznacz strefę celu, po czym zapisz, ile z dziesięciu piłek do niej trafiło i w którą stronę średnio wypadały chybienia.
3. Na nagraniu lub z pomocą trenera sprawdź, czy punkt kontaktu, płaszczyzna rakiety i tor zamachu powtarzają się konsekwentnie. Osobno zapisz, czy pod presją wyniku skracasz zamach.
4. Przy tej samej ramie, strunie i grubości zmień nieznacznie tylko jedną zapasową rakietę, pozostając w zakresie producenta. Łatwiejszą głębokość przy niższym napięciu i twardszą reakcję przy wyższym traktuj jako tendencje do sprawdzenia, a nie gwarancje.
5. Po takim samym czasie od naciągania zapisz szacowane bieżące napięcie naciągu lub sztywność układu strun, a następnie zmieniaj kolejność rakiet w tym samym ćwiczeniu, na tych samych piłkach i korcie. Śledź błędy w siatkę, głębokość i odchylenie na boki, odczucie uderzenia oraz skracanie zamachu.
6. Przez dwie lub trzy sesje sprawdzaj, czy celność rośnie bez dodatkowego zmęczenia, dyskomfortu lub pogorszenia innych uderzeń. Jeśli różnica jest mała albo niestabilna, nie ogłaszaj ustawienia optymalnym; wróć do wygodnej, powtarzalnej wartości bazowej.