Czy „martwy” poliester oznacza po prostu utratę napięcia?

Wypróbuj te kroki w kolejności

1. Zapisz dokładny produkt poliestrowy, kolor, średnicę w mm, rakietę, ustawienia strun głównych i poprzecznych, datę naciągania oraz pierwszy pomiar bazowy. Jeśli brakuje wartości bazowej, nie wyliczaj wstecz pierwotnego ustawienia maszyny z odczytu aplikacji.
2. Osobno zapisuj wiek kalendarzowy i rzeczywisty łączny czas gry, dodając krótką uwagę o rodzaju oraz intensywności sesji. Te same 10 godzin może oznaczać inne warunki przechowywania, częstotliwość uderzeń i warunki gry.
3. W jasnym świetle sfotografuj kilka skrzyżowań w środku i głównej strefie kontaktu. Sprawdź wyżłobienia, zużycie powłoki, odbarwienia oraz uszkodzenia krawędzi, a kierunek zmian porównuj z wcześniejszymi zdjęciami zamiast oceniać jedno skrzyżowanie.
4. Delikatnie przesuń jedną środkową strunę główną na bok i puść ją, obserwując, czy wraca. Nie traktuj tego testu palcem jako dokładnego pomiaru współczynnika tarcia ani pozostałej żywotności i nie ciągnij na tyle mocno, by powodować dalsze uszkodzenie.
5. Powtórz pomiar szacowanego bieżącego napięcia naciągu lub sztywności układu strun w tym samym miejscu i według tej samej procedury, po czym porównaj trend z wartością bazową. Posługuj się rozrzutem trzech odczytów, a nie jednym dźwiękiem lub wynikiem z innej aplikacji.
6. Jeśli masz świeżo naciągniętą rakietę z identycznym ustawieniem, zmieniaj obie rakiety przy tych samych piłkach i na tym samym korcie. Porównaj kąt wylotu, błędy w siatkę i w aut, odchylenia na boki oraz odczucie uderzenia. Gdy nieregularna reakcja, dyskomfort lub głębokie zużycie się powtarzają, wymień naciąg niezależnie od tego, czy odczyt wydaje się niski.