Czy jedna luźna struna zewnętrzna oznacza złe napięcie całego naciągu?

Wypróbuj te kroki w kolejności

1. Bezpośrednio po naciąganiu sfotografuj w jasnym świetle cały przód i tył rakiety oraz każdy węzeł. Zaznacz położenie węzłów, zmianę długości końcówek i wszystkie nietypowo wyglądające zewnętrzne otwory przelotek.
2. Najpierw poszukaj widocznych problemów: pęknięć ramy, rozciętych lub brakujących przelotek, luźnych węzłów, głębokich zgnieceń albo białych śladów naprężenia. Jeśli nie potrafisz rozstrzygnąć, czy stan jest prawidłowy, niczego nie ruszaj i pokaż rakietę serwisantowi naciągów.
3. Przy porównaniu dłonią bardzo lekko dotknij odpowiadających sobie miejsc po lewej i prawej stronie oraz obserwuj ruch i dźwięk. Nie porównuj bezpośrednio wysokości dźwięku krótszej struny zewnętrznej z dłuższą struną środkową.
4. Aby śledzić ogólny stan, zachowaj stałe dane wejściowe i położenie aplikacji, wykonaj trzy pomiary w środku i porównaj je ze świeżą wartością bazową. Ustawionego na maszynie napięcia odniesienia, szacowanego bieżącego napięcia naciągu i osobnego pomiaru sztywności układu strun nie traktuj jako tej samej liczby.
5. Podczas gry zapisuj powtarzający się nietypowy kąt wylotu, dźwięk lub ruch w konkretnym miejscu wraz z rzeczywistym punktem kontaktu. Jedno niecentryczne trafienie nie jest dowodem wady naciągania.
6. Jeżeli widoczny problem lub nieregularna reakcja się powtarza, prześlij serwisantowi naciągów zdjęcia, arkusz i powtórzone odczyty, aby mógł sprawdzić układ, węzły oraz przelotki. Wynik zachowaj do porównania po kolejnym naciąganiu.